It takes a village to raise a child
Anja en ik werken in verschillende velden van de zorg, waaronder de jeugdzorg. De kinderen en hun families krijgen met jeugdzorg te maken omdat het al veel eerder ergens is misgegaan.
Dat is een pijnlijke realiteit waar preventie juist zo belangrijk is. En toch missen we het als samenleving en lukt het ons niet om in een vroeg stadium de problemen te identificeren en aan te pakken, voordat ze escaleren tot grotere sociale problemen. We weten het niet, kijken weg of we laten het oplossen van problemen over aan daarvoor bestemde instanties.
Maar wat zouden we zelf kunnen doen? Hoe zouden we als samenleving meer naar elkaar kunnen omkijken, goede buren zijn. Hoe nemen we zelf het heft in handen? Hoe bedenken we oplossingen die werken in onze wijk? Hoe voorkomen we dat kinderen aan hun lot worden overgelaten omdat het de ouders onvoldoende lukt. Durven we onze hulp aan te bieden?
Er zijn prachtige voorbeelden van informele gezinssteun, denk aan maatjes die ondersteunen in gezinnen en waar ouders en kinderen de kans krijgen om nieuwe ervaringen op te doen.
It takes a village… niet alleen voor kinderen maar ook voor ouderen en voor iedereen waar het even niet mee zit. Samen zorgen zou het credo moeten zijn van iedere wijk. Als dit besef er is kunnen we samenwerken met de gemeente, met verenigingen, kerken en moskeeën, woningbouwcorporaties enz. Het zou ons dichter bij elkaar brengen en onze eigen regie versterken.
De wijk als een kleinschalige community die het SAMEN DOEN. Waar het initiatief ligt bij de wijk en waar de gemeente, zorg-en welzijnsorganisaties ondersteunen. Wat zou jouw eerste stap kunnen zijn om de wijk te versterken en de leefbaarheid te vergroten? Innovaties aan te moedigen en ontmoetingen te creëren?
Heb je ideeën ,voorbeelden of ervaringen hiermee ? Deel ze met ons.