De handen ineen slaan - deze speeltuin doet dat al sinds 1948…
Als adviseur in de zorg en begeleider van transities geloof ik sterk in de kracht van communities en kleinschaligheid. Ik zie wat ze voor onze maatschappij betekenen en ik zoek ze, waar ik dat kan, actief op.
Zo was ik laatst tijdens NL Doet (de jaarlijkse landelijke vrijwilligers actiedag) met de leden van ZON Doesburg in speeltuin Kindervreugd in Doesburg voor een dagje opknapwerkzaamheden.
De speeltuin is in 1948 opgericht en het zijn de vrijwilligers die ervoor zorgen dat alles wordt geregeld: van het openen tot aan onderhoud en speeltoezicht.
De vrijwilligers werken hard en zetten zich vol overgave in voor de speeltuin, omdat ze het belangrijk vinden dat kinderen veilig kunnen spelen en plezier kunnen hebben met elkaar.
Het is echter niet eenvoudig om te blijven voortbestaan. De kosten nemen toe, terwijl er steeds minder kinderen buiten spelen. Toch blijven zij zich onverminderd inzetten en passen zich voortdurend aan om nieuwe manieren te vinden om de speeltuin te behouden voor de buurt.
Ik neem een voorbeeld aan hen: zij laten het niet aan de overheid over, maar weten al heel lang dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor het voortbestaan van deze unieke plek en die taak nemen ze serieus.
Zij kennen de weg en hebben een groot netwerk, vragen hulp en betrekken zoveel mogelijk mensen bij alles wat ze doen. Zij slaan bruggen die vaak over het hoofd worden gezien.
Ik vraag me af welke bruggen er nog meer geslagen kunnen worden? Eigen kracht betekent ook kracht samenvoegen. Als we verder kijken, wat zouden we nog meer kunnen doen?
Weten de plaatselijke basisscholen van het bestaan van de speeltuin? Hoe kan de gemeente de speeltuin benutten in het aanmoedigingsbeleid om kinderen weer buiten te laten spelen? Of in de strijd tegen obesitas? Weten de lokale en welzijns- zorgorganisaties van het bestaan? Kan daar ook een samenwerking ontstaan? Wordt daar over nagedacht?
Door breder te kijken geloof ik dat er nog veel meer mogelijk is.
De handen ineen slaan, de speeltuin doet dat al vanaf 1948, daar kunnen we van leren.
Suggesties over hoe we de handen ineen kunnen slaan om samen sterker te staan ten gunste van de maatschappij en een fijne leefomgeving met name met oog op een mooie toekomst voor onze kinderen?
Laat je horen.